Γεώργιος Καμπουράκης και Ευριπίδης Λουκής. e-λεκτρονική μάθηση. Αθήνα: Eκδόσεις Kλειδάριθμος, 2005. Σελ. 285, βιβλιογραφία. ISBN 960–209–880–5.

Στην σύγχρονη οικονομία της πληροφορίας και της γνώσης, η συνεχής μετάδοση νέων γνώσεων σε όλο και περισσότερα άτομα, τόσο με παραδοσιακές μεθόδους εκπαίδευσης, όσο και με καινοτόμους μεθόδους ηλεκτρονικής μάθησης, αποτελεί πλέον αναγκαία προϋπόθεση. Το βιβλίο του Γ. Καμπουράκη, διδάσκοντος, και του Ε. Λουκή, επίκουρου καθηγητού στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, προσφέρει μιαν ολοκληρωμένη, δομημένη και κατανοητή ανάλυση του σύνθετου και διεπιστημονικού αυτού αντικείμενου: της χρήσης των τεχνολογιών της πληροφορικής και των επικοινωνιών για την δημιουργία εμπειριών μάθησης, με στόχο την απόκτηση νέων γνώσεων, δεξιοτήτων και την αλλαγή στάσεων και αντιλήψεων. Το βιβλίο καλύπτει διεξοδικά θέματα όπως τα ηλεκτρονικά συστήματα διαχείρισης της μάθησης και του εκπαιδευτικού περιεχομένου, τα εργαλεία συνεργατικότητας, τα εργαλεία δημιουργίας εκπαιδευτικού υλικού, τα εικονικά σχολεία, τα πρότυπα ηλεκτρονικής μάθησης. Στο τελευταίο μέρος παρουσιάζονται τα γενικά συμπεράσματα, καθώς και οι μελλοντικές τάσεις και προοπτικές στον ιδιαίτερα σημαντικό αυτόν χώρο.

Γ.Θ.Κ.

Karen Van Dyck. Η Κασσάνδρα και οι λογοκριτές στην ελληνική ποίηση, 1967–1990. Μετ. Παλμύρα Ισμυρίδου. Αθήνα: Εκδόσεις Άγρα, 2005. Σελ. 458, βιβλιογραφία, ευρετήριο. ISBN 960–325–448–7.

Σε μια πρωτοποριακή μελέτη, η Κάρεν Βαν Ντάυκ, καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και Σπουδών Φύλου στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, ανιχνεύει την γυναικεία γραφή στην σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία, ξεκινώντας από την περίοδο της δικτατορίας. Επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον της κυρίως στο έργο της Ρέας Γαλανάκη, της Τζένης Μαστοράκη και της Μαρίας Λαϊνά, η Βαν Ντάυκ εξετάζει συγγραφικές τεχνικές και στρατηγικές που χρησιμοποιήθηκαν κατά την διάρκεια της δικτατορίας ως αντίδραση στην λογοκρισία, και τους τρόπους με τους οποίους επιστρατεύθηκαν αργότερα στο πλαίσιο μιας φεμινιστικής κριτικής. Κομβικό χαρακτηριστικό, σύμφωνα με την Βαν Ντάυκ, της σημαντικής αυτής γυναικείας σύγχρονης ελληνικής ποίησης, η αντίσταση στην σαφήνεια ― μια ρητορική της παρανόησης που υπονομεύει τις βεβαιότητες του αναγνώστη, αλλά και που ίσως εκφράζει έναν έντονο προβληματισμό, διάχυτο πλέον στην Ελλάδα: την ανησυχία για την γλώσσα.

Γ.Θ.Κ.