Ντόρα Τσάτσου: Αφιέρωμα. Επ. έκδ. Κάτια Σαβράμη και Θανάσης Γιαννακόπουλος. Αθήνα: Εκδόσεις Dian, 2005. Σελ. 138, 18 μαυρόασπρες εικ. ISBN 960-72225-3-9.

Έξοχος τόμος-αφιέρωμα στην σπουδαία Ελληνίδα χορεύτρια και χορογράφο Ντόρα Τσάτσου. Υπεύθυνη της σειράς «Τέχνες», στις οποίες περιλαμβάνεται ο τόμος αυτός, είναι η χορολόγος Κάτια Σαβράμη, ενώ τη γλωσσική επιμέλεια, καθώς και την επιμέλεια της όλης έκδοσης είχε ο Θανάσης Γιαννακόπουλος. Το πλούσιο υλικό από κείμενα και φωτογραφίες που συγκεντρώθηκε παρουσιάζεται σε τρεις ενότητες: κείμενα σημαντικών ανθρώπων της Τέχνης του Χορού, της Μουσικής, του Θεάτρου για την τέχνη και την προσωπικότητά της, κείμενα δικά της για τον χορό και τον πολιτισμό και κείμενα-επιστολές του πατέρα της Κωνσταντίνου Τσάτσου προς την κόρη του, όταν σπούδαζε στην Αμερική στη Σχολή της Μάρθας Γκράχαμ. Οι επιστολές αυτές συγκεκριμένα είναι έξοχα δοκίμια φιλοσοφίας για τις Καλές Τέχνες και την Αισθητική. Το βιβλίο παρουσιάστηκε πρόσφατα στο πλαίσιο της Ημέρας Χορού, την οποία διοργάνωσε το Σωματείο Ελλήνων Χορογράφων. Οι μαθητές της Ντόρας Τσάτσου, την τίμησαν με ένα μικρό δρώμενο σε σκηνοθεσία Γιώργου Νινιού, βασισμένο σε ένα παραμύθι που η ίδια είχε γράψει.

Μ.Γ..

Antonio Corso. The Art of Praxiteles: The Development of Praxiteles’ Workshop and its Cultural Tradition until the Sculptor’s Acme (364–1 BC) (Η τέχνη του Πραξιτέλη: Η εξέλιξη του εργαστηρίου του Πραξιτέλη και η πολιτισμική του παράδοση μέχρι την ακμή του γλύπτη το 364–1 μ.Χ.). Studia Archaeologica 133. Ρώμη: «L’Erma» di Bretschneider, 2004. Σελ. 343, 134 μαυρόασπρες εικ., ευρετήριο. ISBN 888-26529-5-5.

Ο Πραξιτέλης είναι γνωστός στο ευρύτερο κοινό για το φημισμένο άγαλμα του Ερμή, που βρίσκεται στο μουσείο της Ολυμπίας. Ίσως είναι λιγότερο γνωστό ότι ο παραγωγικότατος αυτός Αθηναίος γλύπτης του 4ου αι. π.Χ. ουσιαστικά καθιέρωσε, στα ώριμα του έργα, τον κανόνα της γυναικείας ομορφιάς, που αντιπροσώπευε η λουόμενη, αισθαντική του «Κνιδία Αφροδίτη» με το ιδιότυπο ωοειδές πρόσωπο. Στο παρόν βιβλίο, το οποίο αποτελεί το πρώτο μέρος μιας δίτομης μελέτης, ο Antonio Corso διερευνά εξαντλητικά κυρίως την πρώιμη φάση του δημιουργού. Μέσα από την πληθώρα φιλολογικών και αρχαιολογικών μαρτυριών (π.χ. αγγεία, νομίσματα) ανιχνεύει και αναλύει την προέλευση και εξέλιξη της τεχνοτροπίας του γλύπτη. Ανάγει, πέραν πάσης αμφιβολίας, το έργο του Πραξιτέλη σε τρεις πηγές: στον Μύρωνα, στον Στρογγυλίωνα, και κατ’ εξοχήν στον πατέρα του Κηφισόδοτο. Η εξειδικευμένη αυτή μελέτη εντυπωσιάζει με την τεκμηρίωση και την ποιοτική της εικονογράφηση. Αναμένεται με ενδιαφέρον ο δεύτερος τόμος, στον οποίο ο Corso εξετάζει τα ώριμα και ύστερα έργα του γλύπτη.

Ι.Π.