Κάτια Σαβράμη, Ρυθμική Γυμναστική: Άθλημα και Τέχνη. Μετ. Χριστίνα Μισιριώτη. Πρόλογος Ελένη Μιχαλοπούλου. Aθήνα: Εκδόσεις Αθλότυπο, 2004. Σελ. 156, βιβλιογραφία.

Βασισμένο στην διδακτορική διατριβή της συγγραφέως στο Κέντρο Laban του Λονδίνου, το βιβλίο χρησιμοποιεί ως παράδειγμα την Ρυθμική Γυμναστική, μέρος των οκτώ ολυμπιακών αθλημάτων που, εκτός από το καθαρά τεχνικό-αθλητικό στοιχείο, περιλαμβάνουν και το καλλιτεχνικό-αισθητικό. Η Κάτια Σαβράμη διερευνά ακριβώς την σχέση ανάμεσα στην καλλιτεχνική έκφραση και την αθλητική τεχνική και κυρίως τα προβλήματα που ανακύπτουν ως προς την αντικειμενική αξιολόγηση ενός αγωνιστικού προγράμματος – στοιχείο απαραίτητο σε ολυμπιακό άθλημα. Υιοθετώντας έναν πολυ-μεθοδολογικό τρόπο έρευνας, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων ειδικά ερωτηματολόγια, καθώς και καταγραφή κίνησης με την μέθοδο Labanotation, η συγγραφέας καταλήγει στον ακριβή εντοπισμό των προβληματικών όρων του Κώδικα Βαθμολογίας του αθλήματος, που ευθύνονται για την υποκειμενικότητα στην αξιολόγηση του καλλιτεχνικού μέρους των αγωνιστικών προγραμμάτων, αναδεικνύοντας έτσι τις κατευθύνσεις προς την επιτυχή αναθεώρησή του.

Γ.Θ.Κ.

Athanasios Semoglou, Le voyage outre-tombe de la Vierge dans l’art byzantine: De la descente aux Enfers à la montée au ciel (Το μετά θάνατον ταξίδι της Παναγίας στη Βυζαντινή Τέχνη: από την ε¨ς ≠ÿAδου κάθοδον έως την άνοδο στον ουρανό). Πρόλογος Claude Lepage. Θεσσαλονίκη: Kέντρο Βυζαντινών Ερευνών, 2003 (Βυζαντινά Κείμενα και Μελέτες 34). Σελ. xxvii + 150, βιβλιογραφία, παραρτήματα, ευρετήριο, 54 πίνακες, ελληνική περίληψη.

Συνδυάζοντας την μελέτη των κειμένων με την ανάλυση της βυζαντινής τέχνης, το βιβλίο επικεντρώνεται στις παραστάσεις της Παναγίας μετά θάνατον, και στα προβλήματα που εμφανίζονται ως προς την εικονογραφική ερμηνεία τους. Ο συγγραφέας, επίκουρος καθηγητής της Βυζαντινής Αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, συγκεντρώνει γραπτές και εικαστικές μαρτυρίες ενός εντυπωσιακά ευρέως φάσματος, τόσο χρονολογικά όσο και γεωγραφικά. Η στενή σχέση ανάμεσα στην θεολογία και την θρησκευτική τέχνη καταδεικνύεται μέσα από την ανάλυση δογματικών ―ακόμη και λειτουργικών― θεμάτων που υποβοηθούν την ερμηνεία σημείων της εικονογραφίας, σκοτεινών και παραμελημένων μέχρι σήμερα. Με συστηματικότητα και μεθοδικότητα, αλλά και με πρωτότυπη σκέψη, ο Αθανάσιος Σέμογλου φωτίζει τους λεπτούς και συχνά απρόσμενους τρόπους με τους οποίους η διαμόρφωση του χριστιανικού δόγματος ανιχνεύεται στην καλλιτεχνική δημιουργία.

Γ.Θ.Κ.